Zabytki

KAPLICA W POLICACH

police_rynek_kaplica.jpgNajszacowniejszym zabytkiem Polic jest gotycka kaplica - jedyna pozostałość po XIII-wiecznym Kościele Najświętszej Marii Panny, który rozebrano pod koniec wieku XIX. Ten niewielki, acz interesujący architektonicznie budynek, znajduje się w staromiejskiej części miasta, przy Placu Chrobrego. Na tym samym placu mieści się duży skwer ozdobiony oryginalną fontanną, przynoszącą ochłodę w upalne dni i będącą kolejnym charakterystycznym obiektem miasta.

KOŚCIÓŁ MARIACKI

police - kosciol_4.jpgNeogotycki Kościół Mariacki, dzięki strzelistej ponad 60-metrowej wieży, już z oddali widoczny jest w panoramie Polic. Zbudowany w pierwszych latach XX wieku, przechodził wraz z miastem zmienne koleje losu. Zawierucha wojenna ogołociła jego wnętrza i zniszczyła pierwotny dach. Jednak większość imponującej budowli pozostała nienaruszona i dziś kościół należy do ważniejszych zabytków Polic. Stanowi jeden z nieoficjalnych symboli miasta.

 

 

 

 

 

 

 

LAPIDARUM

lapid.jpgW Parku Staromiejskim znajduje się miejsce szczególne - Polickie Lapidarium. Pełni ono funkcję podwójną: z jednej strony swoistego muzeum rzeźby nagrobnej, z drugiej - świadectwa pamięci i szacunku dla niegdysiejszych mieszkańców miasta i okolic. Prace przy tworzeniu Lapidarium rozpoczęły się na przełomie lat 1997/98. Odrestaurowano ponad 120 elementów cmentarnych z 24 przedwojennych poniemieckich cmentarzy. Uroczyste otwarcie Lapidarium nastąpiło 30 września 1998 r., z udziałem m.in. władz zaprzyjaźnionego powiatu Uecker-Randow.

 

 

 

 

STARA FABRYKA BENZYNY SYNTETYCZNEJ

1.jpgBudowę fabryki benzyny syntetycznej w Policach rozpoczęto w 1937 roku na bazie zakładu regenerującego zużyte paliwa okrętowe. Produkcja ruszyła w mju 1940 roku na 1500 hektarach powierzchni między Policami i Jasienicą wzniesiono liczne budowle, kanały z instalacjami i ogromne silosy. W Hydriewerke Politz podczas 5 lat trwania wojny niewolniczo pracowało 30 tys. osób. Fabrykę już w miesiąc po wojnie zaczęli demontować Rosjanie. Oficjalną ścieżkę turystyczną po terenie starej fabryki otwarto w 2003 roku.

 

 

 

 

KOŚCIÓŁ W JASIENICY

Jasienica kos.01.jpgPierwsze wzmianki o Jasienicy pochodzą z 1260 roku. Mówią o wsi Jasnitza, która rozciągała się na pagórkowatym wzniesieniu wzdłuż rzeki. Jasienica należała do braci Droseko, którzy wraz z Bernardem z Tatyni ufundowali w 1299 roku kościół. Jego rozbudowa nastąpiła około 1400 roku, w 1735 nad zachodnią fasadą wzniesiono wieżę w konstrukcji ryglowej z trzema dzwonami. Jednonawowa świątynia ma kształt trzyprzęsłowej hali wzniesionej z cegły z wieńcem kaplic wewnętrznych. Z historycznego wyposażenia pozostały dwa mosiężne lichtarze z 1598 roku, osiemnastowieczny barokowy krucyfiks i olejny obraz z 1858 roku pędzla O. Heydena, przedstawiający Chrystusa u Marii i Marty. W kościele można zauważyć połączenie wzorów zakonnych z formami wypracowanymi przez architekturę mieszczańską.

KLASZTOR AUGUSTIANÓW W JASIENICY

Jasenitz kl.10.jpgHistoria Jasienicy jest związana z dziejami zakonu kanoników reguły św. Augustyna. Mnisi przybyli tu już w XIII wieku, zmeliorowali okoliczne mokradła, zbudowali młyn, uregulowali Gunicę. Około XIV wieku na tzw. Wzgórzu Maryjnym, w miejscu najdogodniejszym pod względem obronnym, w odległości około 40 m od rzeki Gunicy wznieśli klasztor. W okresie kasaty reformacyjnej klasztor został przejęty przez władze świeckie, a w latach 1543 - 1583 w zabudowaniach poklasztornych istniało pedagogium kształcące nauczycieli. Po II wojnie światowej klasztor zaczął niszczeć, ale paradoksalnie przyczyniło się to do odsłonięcia jego pierwotnej, gotyckiej architektury.
Kościół św. Piotra i Pawła w Policach – Jasienicy oraz relikty klasztoru kanoników zachowane w formie murów obwodowych stanowią rzadki i interesujący przykład architektury średniowiecznej i są jednym z najciekawszych zabytków Gminy Police. Planuje się rewitalizację ruin klasztoru Augustianów i przeznaczenie obiektu na cele kulturalne.

KOŚCIÓŁ W PRZĘSOCINIE

przesocin.jpgPierwsza wzmianka o kościele p.w. Wniebowzięcia pochodzi z 1286 r. W połowie XIV wieku świątynia przeszła w ręce klasztoru kartuzów z Grabowa, a po reformacji stała się własnością książąt pomorskich. W 1493 r. drewnianą budowlę rozebrano, a w jej miejscu z głazów granitowych został wzniesiony nowy, późnogotycki kościół. W 1740 dobudowano drewnianą wieżę w stylu barokowym, zwieńczoną hełmem z ośmioboczną latarnią. We wnętrzu świątyni znajduje się XVII wieczny ołtarz, a na wieży empirowy dzwon z 1832 roku

 

 

 

 

 

KOŚCIÓŁ W PILCHOWIE

pilchowo - kosciol.jpgGranitowy kościół parafialny p.w. Wniebowzięcia NMP został zbudowany na przełomie XIII i XIV wieku. W XIX wieku kościół został przebudowany w stylu neoromańskim: podwyższono nawę, odbudowano absydę i kruchtę, wykonano półkoliste otwory okienne. Od południowej strony w elewacji świątyni widoczny jest zarys dawnego portalu. Obok kościoła znajduje się XIX wieczna dzwonnica, która stanowi przykład ciesiółki ludowej. Zachowane zostały fragmenty XIII wiecznych kamiennych murów kościelnych, w obrębie których występują elementy starodrzewu.

KOŚCIÓŁ W TRZEBIEŻY

kosciol.jpgKościół pod wezwaniem Podwyższenia Świętego Krzyża z 1359 roku został wzniesiony z dużych głazów polnych na zaprawie cementowej Do roku 1552 prawo patronatu nad kościołem i osadą należało do księcia, a jurysdykcyjnie do archidiakonatu szczecińskiego. Następnie kościół stał się parafią dla Drogoradza, Niekłończycy i Kopicy, a po 1587 zborem ewangelickim. Po roku 1745 wybudowano nowy kościół na planie prostokąta, z długimi oknami, wieżą, dwoma dzwonami, barokową kopułą i chórem.
Kościół znajduje się  w rejestrze zabytków.

 

 

 

 

 

 

PAŁAC W LEŚNIE GÓRNYM

lesno.jpgPałac o łącznej powierzchni 640 m kw. zbudowany został najprawdopodobniej przez Hermana Schoefflera w latach 90 tych XIX wieku. Architektura budowli utrzymana została w duchu eklektycznym o cechach neogotyckich i neorenesansowych.
Pałac zbudowany został z otynkowanej czerwonej cegły i przykryty czterospadowym dachem. Wyposażony w wodę i kanalizację, podłogi wyłożono dębowym parkietem. Kolejni właściciele wprowadzili elektryczność i centralne ogrzewanie, urządzili park przypałacowy, w którym ustawiono w 1934 głaz ku pamięci poety Hermmana Lonsa. Zespół pałacowo – parkowy znajduje się w rejestrze zabytków, natomiast teren dziedzińca gospodarczego przy pałacu stanowi zabudowę o lokalnych wartościach kulturowych.
Obecnie pałac jest własnością prywatną.

ARCHITEKTURA RYGLOWA

str19_1.jpgBudownictwo ryglowe, a w szczególności konstrukcje szachulcowe, stanowią charakterystyczny element krajobrazu Gminy Police. Przez kilka stuleci architektura ryglowa stanowiła jeden z podstawowych typów konstrukcji, która była stosowana zarówno w budownictwie mieszkalnym, sakralnym jak i gospodarczym. Na terenie Gminy Police zobaczyć można niezwykle cenne obiekty tego typu, wpisane do rejestru zabytków. Szczególnie warte uwagi są kościoły w Tatyni i Niekłończycy oraz dom przy ulicy Szczecińskiej w Tanowie.

KOŚCIÓŁ W NIEKŁOŃCZYCY

nieklonczyca.jpgBarokowy kościół w Niekłończcy został wybudowany w 1778 roku. Stanowi przykład budownictwa ryglowego. Kościół p.w. NMP jest salową świątynią wzniesioną na planie prostokąta, usytuowaną bezpośrednio przy drodze. Widoczna jest charakterystyczna konstrukcja szachownicy białych i ciemnych pól. Kościół wraz z otoczeniem znajduje się w rejestrze zabytków. We  wnętrzu można zobaczyć ołtarz o cechach klasycystycznych, neogotycką chrzcielnicę, drewnianą emporę oraz XIX wiecze żyrandole.

KOŚCIÓŁ W TATYNI

tatynia.jpgNajceniejszy skarb osady został zbudowany w XVII wieku pod patronatem władz miejskich Szczecina. Ryglowa świątynia, jedna z najstarszych o tej konstrukcji na Pomorzu Zachodnim, jest usytuowana w centrum Tatyni, na wysokim brzegu Gunicy. We wnętrzu centralna część ołtarza zajmuje współczesny obraz z wizerunkiem św. Pawła. W 198 roku świątynię konsekrowano na katolicką

czwartek, 28 czerwca 2007 roku