Honorowi obywatele

 250px-Ryszard_Kaczorowski_by_Kubik.jpgRyszard Kaczorowski (ur. 26 listopada 1919 r. w Białymstoku, zm. 10 kwietnia 2010 r. pod Smoleńskiem) był ostatnim Prezydentem RP na Uchodźstwie od śmierci swego poprzednika Kazimierza Sabbata, zmarłego nagle 19 lipca 1989 w Londynie, do 22 grudnia 1990, gdy przekazał insygnia władzy prezydenckiej Lechowi Wałęsie w dniu jego zaprzysiężenia na Prezydenta III RP. Równolegle z Ryszardem Kaczorowskim funkcję Prezydenta RP (w kraju) pełnił generał armii Wojciech Jaruzelski.

Pochodzi z rodziny szlacheckiej pieczętującej się herbem Jelita. Przed wojną instruktor harcerski w Białymstoku. Po zajęciu miasta przez Armię Czerwoną tworzył Szare Szeregi, gdzie pełnił funkcję komendanta okręgu białostockiego. Aresztowany w 1940 przez NKWD, skazany na karę śmierci, zamienioną na dziesięć lat łagrów. Wywieziony na Kołymę, odzyskał wolność po podpisaniu układu Sikorski-Majski. Wstąpił do Armii Polskiej w ZSRR formowanej przez generała Andersa. Przeszedł szlak bojowy II Korpusu, walcząc m.in. pod Monte Cassino.

Po wojnie pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii, gdzie ukończył Szkołę Handlu Zagranicznego.
Prezydent RP Ryszard KaczorowskiRyszard Kaczorowski aktywnie działał w ZHP na emigracji. Był naczelnikiem Harcerzy w latach 1955-1967, a następnie przewodniczącym Związku Harcerstwa Polskiego na uchodźstwie w latach 1967-1988. Pełnił też funkcję komendanta reprezentacji polskiej na Międzynarodowym Jubileuszowym Jamboree 1957, oraz komendanta Światowego Zlotu Harcerstwa na Monte Cassino w 1969 i w Belgii w 1982.
Działał na forum Rady Narodowej (parlament emigracyjny). W 1986 w rządzie na emigracji został ministrem do spraw krajowych, w 1989, po nagłej śmierci Kazimierza Sabbata, objął stanowisko prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej na uchodźstwie.

Prezydent Kaczorowski powierzył dalsze pełnienie urzędu premiera polskiego rządu emigracyjnego Edwardowi Szczepanikowi, sprawującemu tę funkcję od 1986 r. Kaczorowski zanim został prezydentem, w rządzie Szczepanika zasiadał jako minister do spraw krajowych, a w styczniu 1988 r. prezydent Sabbat zgodnie z artykułami 13 i 24 Konstytucji RP z 23 kwietnia 1935 r. wyznaczył go na "następcę prezydenta na wypadek opróżnienia się urzędu przed zawarciem pokoju".

W 1990 roku, w asyście Wincentego Broniwój-Orlińskiego, przekazał insygnia prezydenckie II Rzeczypospolitej, wśród nich insygnia Orderu Orła Białego Lechowi Wałęsie.

Zginął 10 kwietnia 2010 w katastrofie samolotu prezydenckiego pod Smoleńskiem udając się na obchody 70-ej rocznicy zbrodni katyńskiej.

zdjęcie i tekst: wikipedia

 

majdanski.jpg Kazimierz Jan Majdański (ur. 1 marca 1916 w Małgowie koło Kalisza, zm. 29 kwietnia 2007 w Łomiankach), polski duchowny katolicki, biskup szczecińsko-kamieński, teolog; arcybiskup ad personam. Pochodził z wielodzietnej rodziny robotniczo-rolniczej. W latach 1934–1939 studiował filozofię i teologię w Wyższym Seminarium Duchownym we Włocławku. 7 listopada 1939, jako alumn VI roku, został aresztowany przez gestapo. Był więziony w Sachsenhausen i Dachau, został w Dachau poddany doświadczeniom pseudomedycznym. Po zwolnieniu przyjął święcenia kapłańskie 29 lipca 1945 w Paryżu. Odbył studia doktoranckie w dziedzinie teologii moralnej na Uniwersytecie w szwajcarskim Fryburgu. Od 1949 był wikariuszem parafii katedralnej we Włocławku oraz wykładowcą miejscowego seminarium (także jego wicerektorem w latach 1952–1957). Kierował redakcją pisma "Ateneum Kapłańskie" (1956–1974).

19 listopada 1962 został mianowany biskupem pomocniczym włocławskim, ze stolicą tytularną Zorolus. Odebrał sakrę biskupią 24 marca 1963 we Włocławku z rąk kardynała Stefana Wyszyńskiego. Pełnił funkcje wikariusza generalnego diecezji oraz dziekana kapituły katedralnej. Brał udział w II i IV sesji Soboru Watykańskiego II. Prowadził wykłady w Akademii Teologii Katolickiej, w 1972 habilitował się; w 1975 założył Instytut Studiów nad Rodziną przy ATK i został jego pierwszym dyrektorem (do 1993).

W marcu 1979 został przeniesiony na stolicę biskupią szczecińsko-kamieńską. W okresie sprawowania przez niego funkcji biskupiej powstało Wyższe Seminarium Duchowne w Szczecinie (1981) oraz Instytut Świeckiego Życia Konsekrowanego - Świętej Rodziny (1986). W 1987 był inicjatorem i organizatorem wizyty Jana Pawła II w Szczecinie. Przyczynił się do rozwoju i poszerzenia diecezji, co dało podstawy do podniesienia Szczecina do rangi metropolii w marcu 1992. W tym samym roku biskup Majdański - ze względu na osiągnięcie wieku emerytalnego - został przeniesiony w stan spoczynku i zwolniony z obowiązków duszpasterza diecezji, otrzymał jednocześnie tytuł arcybiskupa ad personam. Uczestniczył w pracach instytucji watykańskich, był wiceprzewodniczącym Papieskiej Rady ds. Rodziny, brał udział w sesji Światowego Synodu Biskupów w 1980.

Osobistym sekretarzem biskupa w latach 1986-1989 był ks. prałat dr Ireneusz Sokalski.

Specjalizował się w teologii małżeństwa i rodziny. W 1982 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego.

Autor m.in.:

  • Wspólnota życia i miłości. Zarys teologii małżeństwa i rodziny (Poznań-Warszawa 1979, tłumaczone na włoski i francuski)
  • Będziecie moimi świadkami (Szczecin 1987, tłumaczone na hiszpański, włoski i niemiecki)
  • Rodzina u progu trzeciego tysiąclecia (Warszawa 1995)

Brat Walentego Majdańskiego. W 2005 otrzymał honorowe obywatelstwo miasta Stargardu Szczecińskiego. W listopadzie 2006 został odznaczony Orderem Orła Białego. Pochowany został w Łomiankach w kaplicy w założonym przez siebie Instytucie Studiów nad Rodziną.

tekst: wikipedia


Ksiądz Jan Kazieczko urodził się 21 marca 1944r. w Rodatyczach k. Lwowa. W drugim roku życia wraz  z całą Rodziną został wysiedlony  na Ziemie Zachodnie do miasta Gajec, powiat Rzepin. W 1962 r. ukończył Liceum Ogólnokształcące w Rzepinie. Ksiądz Jan Kazieczko otrzymał święcenia kapłańskie w 1969 r. w Gorzowie Wielkopolskim. Jest magistrem teologii, absolwentem Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie. W latach 1969 – 1981 pełnił funkcję wikariusza w wielu parafiach województwa szczecińskiego. W 1981 roku ksiądz Jan Kazieczko zostaje proboszczem parafii pw. M.B. Szkaplerznej w Raduniu, następnie w 1987 r. proboszczem w Sanktuarium pw. Nadodrzańskiej Królowej Pokoju w Siekierkach nad Odrą. W dniu 1 lipca 1991 r. Ks. Jan Kazieczko został mianowany proboszczem parafii Św. Kazimierza w Policach. Po objęciu funkcji przystępuje do dynamicznej budowy kościoła, jednocząc wiele osób przy tym dziele. W czerwcu 1993 r. w murach świątyni zaczęto odprawiać pierwsze Msze Święte. Dzięki wysiłkowi i staraniom Księdza Proboszcza już 6 grudnia 1997r. odbyła się uroczystość poświęcenia nowego kościoła. Ksiądz Jan Kazieczko był współzałożycielem schroniska Oaza Franciszkańska Policach, a także współzałożycielem i redaktorem gazety parafialnej „Świadomi Chrystusa” ukazującej się w Policach.

Był inicjatorem poświęcenia krzyża w Siedlicach, postawionego w miejscu istnienia przed laty kościółka w tym miejscu oraz jednym z inicjatorów wzniesienia w Policach pomnika papieża Jana Pawła II, którego odsłonięcie nastąpiło 30 maja 1999 roku.

Swoją pracą i talentem zdobył wielki szacunek i uznanie wśród mieszkańców Polic.

Mieszkańcy Polic w dniu 22 sierpnia 1999 r. pożegnali Księdza Jana nie kryjąc wzruszenia i nie szczędząc słów podziękowania.
Od 1999 roku ksiądz  Jan Kazieczko jest proboszczem parafii katedralnej przy Bazylice Św. Jakuba w Szczecinie. I tu również podjął się trudnego zadania budowlanego - modernizacji największej szczecińskiej świątyni jaką jest Katedra wraz z jej wieżą, rozbudowuje także przy Bazylice Kanonię z zapleczem duszpasterskim.

Należy również wspomnieć o zainteresowaniach sportowych Księdza piłką nożną, tenisem, karate i czynnym uprawianiem tych sportów.

czwartek, 28 czerwca 2007 roku